Deze keer ging ik op pad over de Palaronda Trek in de Dolomieten, door het indrukwekkende Pale di San Martino-massief, en ik neem je graag mee in mijn ervaring, inclusief persoonlijke tips, een paklijst en alle info die je nodig hebt om deze tocht te plannen. Wij hadden deze bewust gekozen omdat we niet met onze eerste huttentocht een week op pad wilden, en daarom vonden we dit dan ook de perfecte huttentocht voor beginners! Al zullen de meer ervarene zich ook zéker niet vervelen hier.

Waarom de Palaronda Trek?

De Palaronda Trek is een 4-daagse rondwandeling door het grootste massief van de Dolomieten. Je slaapt 3 nachten in authentieke Italiaanse berghutten, rifugio’s, en wandelt door ruige rotsen, groene valleien en langs indrukwekkende pieken. De route is pittig, maar goed te doen voor iedereen met een goede basisconditie. Lekker wandelen, genieten en soms even afzien, maar altijd beloond met uitzichten waar je u tegen zegt.

Voor een goed begin van je tocht, slaap je de dag vóór vertrek in San Martino di Castrozza. Vanaf daar neem je namelijk in de ochtend de kabelbaan naar boven voor je eerste stint. Wij sliepen in Sporting Aparthotel.

De Palaronda Trek duurt dus 4 dagen (3 nachten) en daarin leg je een kleine 36 kilometer af, stijg je 3160 meter en daal je er 2054. De route staat onderweg goed aangegeven met rood-wit-gestreepte ‘vlaggetjes’ op de rotsen of bordjes. Hieronder lees je mijn ervaring per dag.

Algemene tips voor de Palaronda Trek

• Boek je reis van tevoren. Deze trek zit heel snel vol! Berghutten kun je daarnaast veelal alleen telefonisch boeken en dat is soms gewoon best gedoe. Bij Bookatrekking boek je alles in één keer, en je ontbijt én diner is meteen inclusief. Vonden wij heel fijn! Ze hebben ook een optie met je hotel ervoor en erna erbij.
• Doe deze route alleen als je eerder dagtochten hebt gemaakt van 6 tot 8 uur. Het is namelijk echt best pittig soms en je moet toch 4 dagen achtereen lopen.
• Neem wat vermaak mee voor in de hut. Bereik is heel beperkt, en idealiter kom je in de middag al aan in de hut. Wel fijn als je een spelletje of wat leeswerk hebt.
• Pak slim! Onderaan deze blog vind je een paklijst van wat ik onmisbaar vond, maar veel kun je ook echt thuis laten.
• Zorg voor cash. Pinnen kan vaak niet in de hutten vanwege gebrek aan internet/bereik.
• Ga je vroeg in het seizoen, dus in juni? Wees mentaal voorbereid op wat sneeuw op de route.

Dag 1 – De berg op naar Rifugio Rosetta

Om op de startplek te komen, nemen we ’s ochtends eerst de kabelbaan Colverde – Rosetta, die vanaf San Martino di Castrozza gaat. Je kunt bij de kabelbaan gratis je auto parkeren en ter plekke een ticket kopen, dat hoef je niet van tevoren te regelen. We stappen bij de eerste ‘halte’ uit; dit is het beginpunt van de route. Je kunt hier natuurlijk ook naartoe wandelen, maar het pad loopt letterlijk onder de kabelbaan door en voegt niet veel aan je ervaring toe. Het wordt pas écht mooi vanaf die eerste halte!

De eerste dag is 6,2 kilometer en je stijgt 1100 meter. Een aardige klim dus door de rotsen, maar wij vonden het een heerlijke opwarmdag. Wij liepen jammer genoeg de hele dag in de wolken en hadden dus geen uitzicht, maar tegelijkertijd maakte dat het ook heel mysterieus en het ‘alleen op de wereld’-gevoel. Soms trok het open, kregen we een sneak peek van de omgeving en dat was prachtig!

Rond de lunch kwamen we al aan bij Rifugio Rosetta, ons thuis voor de nacht. We kunnen helaas pas vanaf 15.00 inchecken in de kamer, dus ik ben blij dat ik m’n e-reader heb ingepakt. Even de beentjes laten rusten! De hut verrast ons op meerdere manieren; het comfort en het lekkere eten, maar ook het hurk-toilet had ik even niet verwacht ;-). Maar ja, dat hoort bij de ervaring, zeggen we maar… De kamers lopen uiteen van 4, 6 of 8 personen en de bedden zijn prima!

Nadat de spieren weer wat zijn hersteld en de buikjes gevuld, maken we nog één wandeling naar de top van de berg, Cima Rosetta. Hier loopt een duidelijk pad omhoog en daar kun je van een nóg beter uitzicht genieten. Smeer je wel in; wij waren binnen een halfuurtje al verbrand.

Dag 2 – Het plateau kruizen

Tijdens deze huttentocht wandel je over een soort plateau. Dat heb je niet per sé door als je je stappen aan het zetten bent, maar op deze dag merk je wel dat je op een soort ‘plaat’ loopt. Dag 2 vonden wij het zwaarst omdat er bij ons in juni nog veel sneeuw op het pad lag. Het was regelmatig handen-en-voetenwerk, en de top naar de Fradusta gletsjer was voor ons uiteindelijk onbereikbaar. Omdat we zo gefocust moesten lopen, heb ik ook helaas niet zoveel foto’s kunnen maken van de route.

Het zwaarste kwam eigenlijk pas ná de detour naar de top. We zagen de hut al in de verte en dachten dat ’t nooit ver meer kon zijn, maar little did we know. Vanaf daar was het een lange en zware daling over veel loszittende stenen. Er kwam geen einde aan en na een tijdje zag elke rots er om mij heen hetzelfde uit. Ik had voor deze dag heel graag wandelstokken bij me gehad om de knietjes wat te ontlasten.

Halverwege de middag kwam de hut wél daadwerkelijk dichterbij en konden we even met de beentjes omhoog. Vanaf de hut kon je verder de vallei in kijken en dat was wel echt waanzinnig!

Dag 3 – De vallei in

Op dag 3 tik je bijna de 9 kilometer aan terwijl je afdaalt door de groene vallei. Dit was mijn favoriete dag! Ik hou van bos en groen, en na 2 dagen tegen rotsen aankijken was dit een welkome verandering. We kwamen veel watertjes tegen en konden onderweg zelfs even lunchen in een restaurantje. Je komt dus weer een beetje in de geciviliseerde wereld.

De hut waar je slaapt, Trevisio, ligt ook in het groen and I love it. Onderweg kruis je nog een weiland vol koeien en een opgedroogde rivierbedding. Wij hadden deze dag geluk dat we voor de regen terug waren, veel hikers waren deze dag echt doorweekt! Vergeet je regenponcho dus niet.

Daarom dé ultieme tip als je gaat hiken in de Dolomieten: ga vroeg weg en zorg dat je, idealiter, voor 14u bij de hut bent. De meeste regen valt in de middag!

Dag 4 – The final burn

‘The final burn’ gebruiken mijn man en ik regelmatig op strandvakantie, om nog even de laatste dag volop van de zon te genieten. Nu kreeg deze zin een andere context: nog even op de laatste dag de benen laten branden.

Dag 4 is veruit de langste dag. Dat is belangrijk om rekening mee te houden, want vanaf Rifugio Rosetta neem je idealiter de kabelbaan weer naar beneden en die stopt aan het einde van de middag. Je hebt dus een deadline. Wij deden uiteindelijk zo’n 7 uur over deze dag, waarop je bijna 11 kilometer aflegt.

De tijd gaat vooral in het eerste deel zitten, het is namelijk eerst een fikse klim omhoog. Ik keek hier echt enorm tegenop, want omhoog lopen is niet mijn sterkste kant, maar als je gewoon je eigen tempo aanhoudt, ga je het redden. Net als ik! Na de eerste klim kwamen we op een vlak veldje waar wij even lekker hebben geluncht en hebben genoten van rondrennende bergmarmotten. Vanaf daar is het nóg een stukje omhoog, maar geloof me; het is het helemaal waard. Op de top kregen we echt de allermooiste uitzichten!

Het laatste stuk deden we op karakter. Dit was, net als op dag 2, over veel loszittende stenen met weinig variatie. Bergje op, bergje af, steeds opnieuw. Het was verdomd stil het laatste uur, kan ik je vertellen. Gelukkig waren we goed op tijd terug, konden we even een biertje doen bij Rosetta en stapten we vervolgens in de kabelbaan terug. Je kunt dit ticket ter plekke kopen trouwens.

Eten en drinken tijdens de tocht

Een goede voorraad eten en drinken is belangrijk, net zoals voedzaam eten om je lichaam goed te laten herstellen. Boek bij de hutten je ontbijt en diner bij, dat scheelt een hele hoop gesjouw. Het ontbijt is vaak simpel: wat wit brood met jam en chocoladepasta, met koffie of thee. De diners zijn gelukkig beter; vaak kregen we zelfs twee gangen met pasta’s, soep of een vleesgerecht. En een toetje! Je gaat dus met een gevulde buik naar bed.

Al je snacks en lunch moet je zelf regelen. Wij hadden voor elke dag eiwitrepen van Upfront mee, eiwitten zijn namelijk belangrijk voor spierherstel én goed vullend. Daarnaast hadden we een zakje dadels mee (suikers/koolhydraten) en noten (gezonde vetten). Voor dag 1 kun je ook nog wat fruit meenemen. Op dag 1 waren we op tijd bij Rosetta hut om daar iets te eten, op dag 2 deden we het met onze snacks, dag 3 kom je langs een restaurantje waar je kunt eten en ook dag 4 hebben we doorgetrokken op snacks. Je kunt ook lunch bij de hut bijbestellen; ze leggen ’t dan ’s ochtends voor je klaar. Vaak is dit een broodje met beleg.

Paklijst voor je huttentocht

Je paklijst is cruciaal, want alles wat je meeneemt moet immers op je rug. In de hutten van Italië liggen al dekbedden en kussens, dus dat scheelt al een hoop meenemen! Wel ben je verplicht om een lakenzak mee te nemen voor hygiëne.

Waar wij ook veel aan hebben gehad, is onze fles met waterfilter. Water is broodnodig voor onderweg, maar wij hoefden niet continu een lading water mee omdat we het uit beekjes en watertjes konden halen. Anders zul je elke dag in de hutten water moeten kopen.

Tot slot zijn je wandelschoenen natuurlijk een belangrijke speler. Zorg dat ze ingelopen zijn. Ik heb al jaren wandelschoenen van de ANWB en daar ben ik heel blij mee.

Kleding

• Wandelshirtjes, idealiter van een stof als merinowol, dat gaat niet snel stinken
• Wandelsokken. Je kunt best een paar twee keer aan – niemand ruikt echt fris na 4 dagen ;-).
• Fleecevesten als laagjes, en voor in de hut
• Sportbh’s
• Sportlegging/wandellegging/sportbroek lang
• Sportlegging/wandellegging/sportbroek kort
• Pyjama
• Warme sokken voor ’s avonds in de hut
• Zonnebril, pet of hoedje tegen de zon

Toilettas (neem alleen mee wat je ECHT nodig hebt)

• Oordopjes tegen snurkende kamergenoten
• Tandenborstel
• Tandpasta
• Mini’s zeep
• Slippers voor in de douche

Snacks

• Eiwitrepen
• Ongezouten noten
• Dadels

Overig

• Lakenzak
• Fles met waterfilter
• Microvezel handdoek
• Telefoonoplader
• Wandelstokken

Hopelijk heb ik je enthousiast gemaakt om de Palaronda Trek te wandelen en/of al je vragen beantwoord! Wil je toch nog iets weten? Stel je vraag dan in een reactie, dan kom ik er zo snel mogelijk op terug. Vergeet in ieder geval niet op tijd te boeken, want het is een populaire route.